Achter de schermen van het Franse tv-programma ‘Qui veut être mon associé ?’

Het verhaal van een tv-avontuur met mijn dochter Liana en onze knuffel Ary

Als je je inschrijft voor een programma als ‘Qui veut être mon associé ?’ (‘Wie wil mijn zakenpartner worden?’, het Franse tv-programma waarin ondernemers hun bedrijf pitchen voor investeerders), verwacht je niet echt dat je geselecteerd wordt. Je vult het formulier op de website in, net als duizenden andere ondernemers, en denkt: ‘we zien wel’. Dit is mijn verhaal.

Een bescheiden aanmelding

Het begon allemaal heel eenvoudig. Ik diende mijn aanmelding in voor Lookiz en onze interactieve knuffel Ary, zonder ook maar een seconde te denken dat ons dossier de aandacht van de productie zou trekken. Een paar weken later, verrassing: ik word gebeld. Een medewerker van het programma wil er meer over weten.

Wat volgde, verliep bijna onwerkelijk. We stuurden een exemplaar van Ary naar de productie, zodat ze hem konden testen. En toen: liefde op het eerste gezicht. Ze waren er helemaal weg van. ‘Dit is hilarisch’, ‘dit moet absoluut in het programma’: dat soort reacties kregen we. Het avontuur kon beginnen.

Maandenlange intensieve voorbereiding

Wat de kijker niet ziet, is al het werk vooraf. Wekenlang werden we begeleid door een geweldig team: pitchcoaches om te leren ons project krachtig te presenteren, financiële experts om onze waardering aan te scherpen, adviseurs om elk detail van ons optreden te verfijnen.

Eén vraag hield me lang bezig: moest mijn dochter Liana mee naar de studio? Ary is tenslotte een interactieve knuffel die voor kinderen is ontworpen. Een kind erbij hebben voor de demonstratie was logisch. De beslissing viel laat, bijna op het laatste moment. Liana zou erbij zijn.

We hadden verschillende demonstraties voorbereid: een verhaal op maat, een geïmproviseerd keukentjesspel met Ary (we hadden zelfs het houten speelkeukentje van mijn dochter meegenomen naar de studio!), hoofdrekenoefeningen zoals ze die in de klas doet. We hadden zelfs een tafeltje in de studio neergezet voor sommige interacties. Maar tijd in de studio is kostbaar: de investeerders hebben een strakke planning en de productie wil niet dat je uitloopt. Uiteindelijk konden we maar één demonstratie doen.

De grote dag: 5.30 uur ’s ochtends

Op de ochtend van de opnames ging de wekker om 5.30 uur. We moesten om 7.00 uur ter plaatse zijn: we waren een van de eersten die aan de beurt kwamen. Voor Liana was dat zwaar. Ze was uitgeput, en ik had dubbel buikpijn van de zenuwen: de stress van pitchen voor miljoenen toekomstige kijkers, vermenigvuldigd met de spanning om mijn dochter mee te nemen in dit avontuur.

Ter plaatse ging alles razendsnel. Make-up, laatste aanpassingen aan de pitch, het decor klaarzetten met het technische team. Binnen een paar minuten was alles klaar. Ik werd naar de wachtruimte gebracht. Ik wilde nog snel even naar het toilet, maar kreeg te horen dat het te laat was, dat ik elk moment aan de beurt kon zijn. De stress liep op.

Het wonder van de technische storing

En toen kwam dat moment dat ik nooit zal vergeten.

‘3, 2, 1... Jij bent!’ Ik ga ervoor, loop naar de jury en begin aan mijn pitch. Eén zin, twee zinnen... En ik voel dat het er niet natuurlijk uitkomt. Het lukt me niet om naar de camera te glimlachen, de woorden raken in de knoop. Het gaat moeizaam.

Plotseling word ik onderbroken: ‘Sorry Jonathan, er is een technische storing. De microfoon neemt niet op.’ Terug naar de wachtruimte.

Op dat moment is dat extra stress. Maar achteraf gezien was het een wonder. Mijn tweede poging, die uitgezonden zou worden, was oneindig veel beter. Vloeiender, natuurlijker, overtuigender. Ik kreeg een tweede kans die maar heel weinig kandidaten krijgen. Die technische storing heeft me gered.

Liana komt op

Daarna kwam mijn dochter bij me in de studio. Als vader zag ik daar enorm tegen op. Liana heeft een bruisende fantasie en is absoluut niet verlegen. Dat is een mooie eigenschap, maar het kan ook een nadeel zijn als investeerders haar live vragen stellen en zij... van alles zou kunnen zeggen.

Ik had haar vooraf ingelicht: ‘Dit is serieus, er gaan heel veel mensen naar je kijken, dus geen gekke dingen zeggen.’ Maar je hebt nooit echt in de hand wat een kind zegt tegenover volwassenen die haar vragen stellen. Ze had over haar privéleven kunnen vertellen, verhalen kunnen verzinnen, alle kanten op kunnen gaan.

Uiteindelijk was ze perfect. Schattig, naturel, zonder enige uitschieter! Alsof ze altijd al klaar was voor dit optreden (en dat zeg ik niet omdat ik haar vader ben!). Na twee of drie vragen van de investeerders heb ik haar liever mee naar achter de schermen genomen: beter stoppen op een hoogtepunt dan het noodlot te tarten. Ik heb haar duizend keer bedankt; zij gaf ons optreden dat kleine extra dat Ary helemaal tot leven laat komen.

De demonstratie die alles veranderde

Om de demonstratie echt authentiek te maken, vroeg ik de investeerders zelf het thema te kiezen van het verhaal dat Ary zou vertellen. Geen vangnet, geen voorbereiding mogelijk van mijn kant. De AI zou live een verhaal op maat maken, helemaal naar hun wensen.

Ze kozen een verhaal over een weeskind dat zich door het leven vecht om zich te redden. Een mooi, ontroerend verhaal. Ook al konden we het niet helemaal beluisteren, omdat de tijd beperkt was, het begin was genoeg om te laten zien wat Ary kan. Totale improvisatie, directe personalisatie. Dat is precies wat ik wilde laten zien. En Ary deed het fantastisch.

De lastige vragen

Na de demonstratie was het tijd voor het tweede deel van het programma: de vragen van de investeerders. De vragen die bedoeld zijn om je uit je evenwicht te brengen, je zwakke punten bloot te leggen en je verdienmodel op de proef te stellen. Deze investeerders zijn scherp. Ze kennen alle fouten die een jonge ondernemer zoals ik kan maken.

Het was een echte uitdaging, maar ik heb me prima vermaakt met het verdedigen van mijn project. De volledige opname duurde zo’n 40 tot 45 minuten, ook al weet ik dat in de eindmontage alleen de interessantste momenten overblijven. Zo gaat dat bij televisie.

Een avontuur dat groter is dan wijzelf

Als ik aan dit alles terugdenk, besef ik hoeveel we hebben afgelegd. Lookiz begon als het verhaal van een ingenieur die speelgoed wilde maken voor zijn dochter. Een klein bedrijf, geboren uit een eenvoudig verlangen: kinderen een slim, educatief maatje zonder scherm geven dat hun fantasie prikkelt.

En nu gaat dit avontuur door miljoenen kijkers gezien worden. Dat is duizelingwekkend. Het overtreft nu al onze stoutste verwachtingen.

En Liana? Zij was blij maar uitgeput na haar optreden. Zodra we thuis waren, viel ze in slaap voor een lang middagdutje. Ze beseft nog niet welke ongelooflijke dienst ze haar papa heeft bewezen. Ik heb haar een cadeau naar keuze beloofd (maar zonder scherm!) om haar te bedanken voor deze bijzondere dag.

Tot donderdagavond

Wil je weten hoe dit avontuur verderging (de reacties van de investeerders, hun oordeel en wat er van Lookiz en Ary is geworden)? De aflevering werd uitgezonden op donderdag 8 januari 2026 om 21.10 uur op M6, in seizoen 6 van ‘Qui veut être mon associé ?’.

Ik deel dit moment graag met jou.

---

Jonathan Bibas Oprichter van Lookiz

---

Fotocredit: M6/SATISFY